Domowe sposoby na szczekający kaszel u dziecka; Kaszel krtaniowy: przyczyny. Szczekający kaszel może pojawić się w każdym wieku, nawet u niemowląt. Najczęściej jednak dotyka dzieci w wieku szkolnym. Jego przyczyny mogą być bardzo różne. Należą do nich: infekcja krtani (towarzyszą jej objawy typowe dla przeziębienia), Męczący odruch pojawia się wówczas w ciągu pierwszych 48 godzin choroby, często towarzysząc nam jeszcze długo po jej zakończeniu. Suchy kaszel może także stanowić pozostałość po przebytej grypie bądź jeden z objawów zapalenia oskrzeli, astmy oskrzelowej, zespołu ściekania wydzieliny po tylnej ścianie gardła, alergii na Opublikowano Styczeń 24, 2011 o 10:00. Już o tym myslałam, wietrzymy jej przed snem, i ma skręcony grzejnik. Do laryngologa ma już skierowanie, wybierzemy się na dniach. Odebrałam ją już z przedszkola, ma stan podgorączkowy 37,5 i cały czas kaszle, jak szłyśmy to mówiła, że ją brzuszek boli. Można stosować płukanie gardła, aby nawilżyć wysuszoną śluzówkę, np. oliwą z oliwek, dostępne są także preparaty nawilżające w spray’u, czy tabletki na kaszel do ssania. Suchy kaszel w nocy, który utrudnia zasypianie, wybudza przyszłą mamę, można złagodzić stosując w sypialni nawilżacze powietrza, a przed snem warto Gdy dziecko ma suchy, męczący kaszel trzeba jednak w jakiś sposób złagodzić u niego uciążliwe dolegliwości. Warto wtedy wybrać taki syrop, który w swoim składzie bezpieczne dla malca składniki chemiczne lub naturalne substancje (mineralne, roślinne itd.), które nie powodują skutków ubocznych. Syropy wykrztuśne na pewno pomagają pozbyć się wydzieliny zalegające, na przykład malinowy, sosnowy czy też tymiankowy. Możemy je kupić w aptece, a część przygotować nawet samodzielnie w domu. Kolejny rodzaj syropów to syropy rozrzedzające wydzielinę, a przez to ułatwiają one odkrztuszanie. Syropów na mokry kaszel nie wolno Kaszel u niemowlaka - przeziębienie, rodzaje kaszlu. Kaszel u niemowlaka to bardzo częsta dolegliwość. Syrop na kaszel dla dzieci - kaszel suchy, kaszel mokry, syropy ziołowe. Gdy nasze dziecko kaszle syrop stosowany jest zaws. Suchy kaszel u dziecka - czym jest, inne rodzaje kaszlu. Kaszel jest dosyć częstą i męczącą dolegliwością. już wymiękam.Stary się dusi od 3 tygodni-ma suchy kaszel z takimi napadami ze masakra.Młody się dusi-ale ma mokry kaszel a ja się dusze i już sama nie wiem jaki mam kaszel-raz suchy raz mokry.Dom zainfekowany na maxa.Od 4 tygodni zarazki hulają po naszym domu w najlepsze.Można się wykończyć.Stosowaliśmy już Mokry kaszel u dziecka w nocy. Mokry kaszel występuje w nocy, a największe nasilenie ma rano. Dzieje się tak, gdyż po przebudzeniu organizm próbuje wykrztusić nagromadzoną podczas snu wydzielinę. U bardzo małych dzieci, które nie potrafią jeszcze tego zrobić, mokry kaszel jest szczególnie męczący. Może wywoływać wymioty. Poza leczeniem farmaceutycznym można na duszący kaszel zastosować domowe sposoby, które złagodzą jego przebieg i przyniosą ulgę. Do najczęściej stosowanych domowych środków, które miały honorowe miejsce w apteczce naszych babć, można zaliczyć syropy i napary z ziół. Przy męczącym kaszlu bardzo dobrze sprawdza się syrop z FFKge. Mimo prowadzonych od ok. połowy XX w. szczepień ochronnych, zachorowania na krztusiec stanowią nadal problem epidemiologiczny na całym świecie. Szacuje się, że każdego roku dochodzi do 30–45 mln zachorowań i 300–500 tys. zgonów z tego powodu. Powikłania i zgony dotyczą przede wszystkim dzieci w okresie niemowlęcym. Dane polskie, pochodzące z rejestru chorób zakaźnych prowadzonego przez PZH, wydają się niedoszacowane. Najwięcej zgłoszonych przypadków w ostatniej dekadzie miało miejsce w latach 2012 – 4684 oraz 2016 – 6856 przypadków. Z polskich badań epidemiologicznych wynika jednak, że na każdy zgłoszony przypadek zakażenia, przypada w rzeczywistości 61 niezgłoszonych zakażeń. Najczęstszym źródłem zakażenia niemowląt są nastolatki oraz osoby dorosłe. W celu ochrony przed zachorowaniem niemowląt przyjęto szeroką strategię szczepień, która, poza szczepieniami w okresie niemowlęcym, obejmuje również szczepienia młodzieży, osób dorosłych, kobiet ciężarnych oraz pracowników ochrony zdrowia. Ośmiotygodniowe niemowlę płci męskiej zostało przyjęte do szpitala z powodu nasilonych napadów kaszlu, doprowadzających do bezdechów z sinicą w obrębie twarzy. Z wywiadu – 3–4 tygodnie przed przyjęciem dziecko, wraz z mamą, odbyło blisko dwugodzinną podróż samochodem z dorosłą osobą z cechami infekcji dróg oddechowych. Ze względu na nasilający się u chorej osoby kaszel, lekarz rodzinny zaproponował wykonanie badania serologicznego w kierunku krztuśca, którego wynik potwierdził infekcję pałeczką Bordetella pertussis. Po około tygodniu od tego zdarzenia u mamy dziecka pojawiły się objawy infekcji. Wiedząc już o potwierdzonym przypadku krztuśca u osoby, z którą miała kontakt, sama zdecydowała się na wykonanie badań. Jednocześnie udała się z siedmiotygodniowym wówczas niemowlęciem, bez cech infekcji, do lekarza rodzinnego, informując, że dziecko miało kontakt z osobą z potwierdzonym krztuścem. W tym momencie wynik badania mamy dziecka jeszcze nie był znany. Lekarz, zgodnie z programem szczepień, podał szczepienia przeznaczone dla dziecka po ukończeniu 6 tygodni, w tym szczepienie przeciw krztuścowi, nie zastosował profilaktyki z użyciem antybiotyku. Po niecałym tygodniu u dziecka pojawiły się cechy infekcji dróg oddechowych, które rozpoczęły się od nieżytu nosa, jednak szybko dołączył się suchy męczący kaszel, występujący napadowo, doprowadzający do bezdechów, z charakterystycznym „pianiem” przy Chłopiec urodził się z ciąży pierwszej, porodem siłami natury w 39. tygodniu ciąży, z masą urodzeniową 3940 g, oceniony na 10 pkt w skali Apgar. W chwili przyjęcia do szpitala stan ogólny dziecka określono jako średni, w trakcie badania napad kaszlu typowy dla krztuśca, ze spadkiem saturacji, sinicą twarzy, wymagający tlenoterapii, poza tym bez istotnych odchyleń w badaniu przedmiotowym. W wykonanych badaniach pomocniczych stwierdzono w morfologii krwi znaczną leukocytozę (25 tys./ml przy normie dla wieku 5–15 tys./ml),w rozmazie krwinek białych 85% limfocytów, nieznacznie podwyższone białko C-reaktywne (18 mg/l; norma 3 lat) [11]. Przebieg kliniczny Przebieg kliniczny krztuśca uzależniony jest od wieku pacjenta oraz jego stanu uodpornienia. Typowy przebieg to: faza nieżytowa, z niespecyficznymi objawami, trwająca 1–2 tygodnie; faza napadowego kaszlu – trwająca ok 4–6 tygodni. W pełnoobjawowym krztuścu to napady kaszlu z charakterystycznym „pianiem” podczas wdechu, wymiotami prowokowanymi kaszlem, z gęstą wydzieliną w drogach oddechowych. Napadom mogą towarzyszyć u niemowląt bezdechy, sinica, wybroczyny na twarzy i spojówkach. U dorosłych okres kaszlu bywa mniej charakterystyczny; faza zdrowienia, trwająca 3–4 miesiące, w czasie której kaszel stopniowo ustępuje. W okresie napadowego kaszlu może dojść do powikłań. Najczęstszym powikłaniem jest zapalenie płuc, natomiast najpoważniejsze to zaburzenia neurologiczne, do których dochodzi u niemowląt, zwłaszcza w pierwszym półroczu życia. Przebieg kliniczny krztuśca uzależniony jest od wieku pacjenta oraz jego stanu uodpornienia. Typowy przebieg to: faza nieżytowa, z niespecyficznymi objawami, trwająca 1–2 tygodnie; faza napadowego kaszlu – trwająca około 4–6 tygodni, faza zdrowienia – trwająca nawet 3–4 miesiące. Wśród powikłań neurologicznych mogą wystąpić: drgawki, obrzęk mózgu, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie podtwardówkowe, encefalopatia niedotlenieniowa. Stany te mogą doprowadzić do trwałych następstw. Spośród innych możliwych powikłań wymienia się złamania żeber, wylewy podspojówkowe i inne [12]. Notuje się również przypadki zgonu z powodu krztuśca, zwłaszcza u niemowląt w pierwszych 6. Rozpoznanie krztuśca – definicja przypadku według CDC z 2020 roku Kliniczne kryteria krztuśca to trwający co najmniej 2 tygodnie kaszel, bez innej ustalonej przyczyny z przynajmniej jednym z poniższych objawów: napadowy kaszel lub świst wdechowy („pianie”) lub kaszel prowokujący wymioty lub bezdechy. Kryteria laboratoryjne: izolacja bakterii (hodowla) Bordetella pertussis z materiału biologicznego lub potwierdzenie metodą PCR. Związek epidemiologiczny: kontakt z potwierdzonym przypadkiem krztuśca. Definicja przypadku – CDC 2020: Przypadek prawdopodobny: brak innej, częściej występującej przyczyny, tłumaczącej kryteria kliniczne; lub występowanie przynajmniej jednego z objawów wymienionych w kryteriach klinicznych, trwających dowolny czas ORAZ epidemiologiczny związek. Przypadek potwierdzony: choroba z kaszlem, trwająca dowolny czas z potwierdzeniem jednym z laboratoryjnych kryteriów [13]. Definicja przypadku według PZH [14] Przypadek możliwy – każda osoba spełniająca kryteria kliniczne. Przypadek prawdopodobny – każda osoba spełniająca kryteria kliniczne i epidemiologiczne. Przypadek potwierdzony – każda osoba spełniająca kryteria kliniczne i laboratoryjne. Diagnostyka laboratoryjna krztuśca Europejska Grupa Ekspertów zajmująca się epidemiologią krztuśca (grupa EUpert) opracowała wytyczne w zakresie diagnostyki laboratoryjnej, które w 2013 roku zostały uznane przez ECDC jako obowiązujące. Zgodnie z wytycznymi rola badań serologicznych została znacznie ograniczona. Diagnostyka krztuśca metodą ELISA obejmuje jedynie oznaczenia stężenia przeciwciał klasy IgG przeciwko toksynie krztuścowej (PT), a w przypadku uzyskania niepewnego lub niemiarodajnego wyniku w klasie IgG oraz braku możliwości uzyskania drugiej próbki surowicy, pomocniczo można wykonać oznaczenie stężenia swoistych immunoglobulin klasy IgA [3, 15]. Badania serologiczne mogą mieć zastosowanie u osób dorosłych oraz młodzieży co najmniej 1 rok po szczepieniu. U małych dzieci opieramy się jedynie na kryterium bezpośredniej detekcji bakterii. Zasady diagnostyki przedstawiono w tab. 2. Leczenie krztuśca Antybiotykoterapia Antybiotykoterapia jest leczeniem przyczynowym, jednak podstawowym jej celem jest zapobiegnięcie transmisji zakażenia. Wcześnie włączona antybiotykoterapia (w okresie nieżytowym) może złagodzić przebieg choroby. Utrzymywanie się objawów klinicznych mimo stosowanego leczenia nie jest dowodem na brak skuteczności ani wskazaniem do powtarzania terapii. Leczenie antybiotykiem zaleca się w pierwszych 3 tygodniach choroby, z wyjątkiem niemowląt oraz kobiet w ciąży – w tych grupach zasadne jest rozpoczęcie leczenia w pierwszych 6 tygodniach. Po upływie 3 tygodni od wystąpienia objawów (6 tygodni w wybranych grupach) leczenie antybiotykiem jest nieuzasadnione. Podstawowymi antybiotykami stosowanymi w leczeniu są antybiotyki z grupy makrolidów [16]: Klarytromycyna – dzieci w dawce 15 mg/kg/dobę w 2 dawkach podzielonych przez 7 dni; osoby dorosłe 500 mg 2 × dz. przez 7 dni. Azytromycyna (najbezpieczniejsza dla noworodków) stosowana u dzieci w dawce 10 mg/kg/dobę przez 5 dni; u osób dorosłych w 1. dniu 500 mg 1 × dz., od 2. do 5. dnia 250 mg 1 × dz. Erytromycyna – obecnie niezalecana ze względu na działania niepożądane, w przypadku braku dostępności innych makrolidów stosuje się w dawce 40–50 mg/kg mc./24 h w 4 dawkach podzielonych, przez 14 dni. Trimetoprim/sulfametoksazol – w przypadku przeciwwskazań do stosowania antybiotyków makrolidowych; jest przeciwwskazany w wieku poniżej 2 miesięcy; u niemowląt > 2. w dawce trimetoprim 8 mg/kg mc./24 h, sulfametoksazol 40 mg/kg mc./24 h, w 2 dawkach przez 14 dni, osoby dorosłe – 960 mg 2 × dz. przez 14 dni. Leczenie objawowe Nawodnienie, karmienie małymi porcjami, odsysanie wydzieliny, tlenoterapia, przy ciężkim przebiegu można rozważyć glikokortykosteroidy [16]. Profilaktyka Chemioprofilaktyka poekspozycyjna Zalecana jest u wszystkich osób z kontaktu domowego z chorym oraz innych bliskich kontaktów (spotkanie w odległości < 1 m, bezpośredni kontakt z wydzieliną z dróg oddechowych, przebywanie w bezpośredniej bliskości osoby zakażonej przez ≥ 1 godzinę). Profilaktykę rozpoczyna się do 21 dni od kontaktu. Po tym czasie do rozważenia u osób mających kontakt z grupami ryzyka. Szczególnie ważna w grupach zwiększonego ryzyka: niemowlęta (w 1. kobiety ciężarne, osoby z niedoborami odpornościowymi, z chorobami przewlekłymi (POCHP, mukowiscydoza, wady serca, MPD). W chemioprofilaktyce poekspozycyjnej stosuje się antybiotyki stosowane w terapii, w takich samych dawkach i przez taki sam czas jak w leczeniu. Szczepienia ochronne Szczepienia ochronne stanowią najskuteczniejszą metodę zapobiegania zachorowaniom. Niestety wytworzona ochrona nie jest trwała (podobnie jak po przechorowaniu), co wymaga podawania wielokrotnych dawek przypominających.... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź Jeśli niepokoi Cię kaszel u niemowlęcia, a tym bardziej, gdy towarzyszą mu inne objawy, pójdź z maluszkiem do pediatry. Powód dolegliwości nie musi być groźny, jednak będziesz spokojniejsza. Pamiętaj, że dziecku poniżej pierwszego roku życia nie możesz podawać żadnych środków z miodem! Dzieciom poniżej lat 4 nie dawaj też do ssania dropsów i cukierków, gdyż mogą spowodować zakrztuszenie. Tak małe dzieci nie powinny przyjmować żadnych leków na kaszel bez konsultacji z lekarzem. Osoby przed ukończeniem 18. roku życia nie mogą także przyjmować aspiryny - nie podawaj jej swojemu malcowi. Do domowych sposobów łagodzących kaszel u dziecka, np. w przypadku krupu, należy nawilżanie powietrza w mieszkaniu, gdyż suche powietrze może utrudniać oddychanie. W złagodzeniu dolegliwości pomaga też wejście z maluchem do łazienki i odkręcenie gorącej wody, żeby pomieszczenie wypełniło się parą - pamiętaj, żeby podczas tych inhalacji być cały czas z dzieckiem. (1) Jeśli kupujesz środek przeciwkaszlowy w aptece, zawsze przed jego podaniem przeczytaj ulotkę i upewnij się, że lek jest skierowany dla grupy wiekowej, w której znajduje się Twoje dziecko.